تنهایی...

 چه عاشقانه ایی بین ماست...... و چه ژرفایی دارد این احساس... وقتی که ...

با درد عمیق دل من تو دیدی که مردم چه کردنتو پیش غرورم نشستی تو زخمای قلبم رو بستیشکل رفتن این روزگار منو تو گریه تنها نزارمنو از ادما پس بگیر منو دست خودم نسپارجز تو هیشکی مهربون نبود با هجوم این دردزندگی منو از عشق من راحت جدا کردمن هنوز همون درد دیروزم آدمه همیشههیشکی مثل من عاشقت نبود عاشقت...

ﺧﺪﺍﻳﺎ ; ﺳﺮِ ﺑﺰﻧﮕﺎﻩ ﺭﺳﻴﺪﯼ، ﺩﺳﺘﻢ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﯽ ﺗﺎﺟﯽ ازحجاب ﺑﺮ ﺳﺮﻡ ﻧﻬﺎﺩﻱ ! ﻭ ﮔﻔﺘﯽ : ﺍﺷﺮﻑ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺑﻪ ﻛﻨﺎﺭ ! ﺗﻮ ﺩُﺭﺩﺍﻧﻪ ﻋﺎﻟﻤﯽ ! ﺩﺧــﺘـﺮﯼ ﻛﻤﺘﺮ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﻛﻦ ! ﺗـﻤـﺎﻡ ﻣـﯽ ﺷـﻮﻱ.......